Elektrody wolframowe

Gdy liczy się powtarzalny łuk w TIG, właściwie dobrane elektrody wolframowe przyspieszają ustawianie parametrów i ułatwiają uzyskanie czystej spoiny. Dobieramy je do materiału, rodzaju prądu – przemiennego AC lub stałego DC – zakresu natężenia prądu i geometrii końcówki, dzięki czemu warsztaty, działy utrzymania ruchu i spawacze indywidualni kupują osprzęt odpowiedni do rzeczywistych warunków pracy.

Jak pracują elektrody wolframowe w metodzie TIG?

W metodzie TIG, czyli przy spawaniu z użyciem nietopliwej elektrody wolframowej i gazu osłonowego, najczęściej argonu, elektrody wolframowe umożliwiają zajarzenie i stabilizację łuku. W odróżnieniu od elektrod otulonych nie stapiają się w spoinie, lecz utrzymują stabilny łuk, a materiał dodatkowy podaje się oddzielnie tylko wtedy, gdy wymaga tego złącze.

Nietopliwa elektroda wolframowa daje precyzyjną kontrolę nad jeziorkiem spawalniczym, co ma znaczenie przy stali nierdzewnej, aluminium, cienkościennych elementach i detalach wymagających równej linii spawu. Jeśli chcą Państwo dobrać typ do konkretnego źródła TIG i materiału, warto przesłać zakres prądu oraz rodzaj złącza za pośrednictwem formularza kontaktowego.

Kolory i domieszki, które ułatwiają dobór

Kolor końcówki wskazuje skład domieszek i przewidywane zachowanie łuku. W praktyce najczęściej wybiera się elektrody wolframowe cerowane, lantanowane, torowane i cyrkonowane, ponieważ każda z tych klas najlepiej sprawdza się przy innym materiale i w innym zakresie prądu.

Typ	Barwa	Typowe zastosowanie	Korzyść w pracy
Cerowana	szara	niski i średni prąd stały, cienkie elementy stalowe	łatwe zajarzenie i stabilny łuk
Lantanowana	niebieska lub złota	prąd AC i DC, stal nierdzewna, stal czarna, miedź	uniwersalność i dobra trwałość ostrza
Torowana	czerwona	prąd stały, stale i nikiel	duża obciążalność prądowa przy pracy ciągłej
Cyrkonowana	biała	prąd przemienny, aluminium i magnez	stabilna kulka na końcówce i czysta praca w AC

W wielu zakładach elektrody torowane bywają dziś zastępowane elektrodami lantanowanymi lub cerowanymi, gdy liczą się prostsze zasady obróbki i gospodarki odpadami zawierającymi tor.

Norma PN-EN ISO 6848 i parametry, które warto sprawdzić

Przy zakupie elektrod spawalniczych wolframowych do TIG warto sprawdzić zgodność z normą PN-EN ISO 6848, średnicę rdzenia i zakres pracy źródła. Norma porządkuje klasyfikację, skład domieszek oraz oznaczenia, a to ułatwia powtarzalne zakupy i zachowanie zgodności między stanowiskami.

W praktyce średnica 1,6 mm sprawdza się zwykle w zakresie około 30-150 A, a 2,4 mm w zakresie około 80-250 A, zależnie od typu elektrody, biegunowości i kształtu szlifu. Zbyt mała średnica sprzyja przegrzewaniu końcówki, a zbyt duża utrudnia uzyskanie stabilnego łuku przy niskim prądzie. Przy ostrzeniu liczy się szlif wzdłużny, ponieważ pomaga utrzymać skupienie łuku i powtarzalność zajarzenia. Przy zamówieniu pomagamy dopasować średnicę, klasę i liczbę do planowanej produkcji, dlatego prosimy o kontakt telefoniczny albo za pośrednictwem formularza.

Jak dobrać elektrody wolframowe do spawania TIG?

• Dobierz elektrody wolframowe do materiału, rodzaju prądu AC lub DC, natężenia prądu i geometrii końcówki, aby uzyskać stabilny łuk i czystą spoinę w TIG.
• Wybierz właściwy typ domieszki i kolor końcówki, ponieważ elektrody cerowane, lantanowane, torowane i cyrkonowane najlepiej sprawdzają się w różnych zakresach prądu i przy spawaniu różnych metali.
• Sprawdź zgodność z normą PN-EN ISO 6848, dopasuj średnicę elektrody do źródła prądu i wykonaj szlif wzdłużny, aby zwiększyć powtarzalność zajarzenia i uniknąć przegrzewania końcówki.